Η γέννηση και η ανάπτυξη του παιδιού αποτελεί μια συναρπαστική αλλά και απαιτητική διαδικασία. Από την αυγή της ζωής του κάθε παιδί έρχεται στον κόσμο με τις ιδιαίτερες ανάγκες του, μέσα σε ένα κάθε φορά μοναδικό οικογενειακό περιβάλλον που θα το υποδεχτεί, θα το προστατέψει, θα το φροντίσει και θα το αναθρέψει. Οι γονείς (ή / και οι φροντιστές όπως παππούδες, γιαγιάδες κλπ) του παιδιού, αναλαμβάνουν ένα έργο χαράς και ευθύνης, καθώς προσπαθούν –στο μέτρο των δυνατοτήτων τους– να προσφέρουν τις βέλτιστες συνθήκες ανατροφής, που θα του εξασφαλίσουν ομαλή γνωστική και συναισθηματική ανάπτυξη.

Η αναπτυξιακή πορεία δεν προχωρά πάντα απρόσκοπτα. Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής και παρά τις καλές προθέσεις των γονέων και του οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού, μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους δυσκολίες που να προβληματίζουν με την αναστάτωση που προκαλούν. Είτε αυτές οι δυσκολίες να είναι χαρακτηριστικές μιας αναπτυξιακής φάσης, είτε αποτελούν συμπεριφορές ή συνήθειες που έχουν εγκατασταθεί στο αναπτυξιακό στάδιο που διανύει το παιδί ή σε κάποια προηγούμενα στάδια.

Κάποια παραδείγματα δυσκολιών που παρατηρούνται συχνά αφορούν:

• Προβλήματα σίτισης
• Προβλήματα στον ύπνο και στην έλευση και στη διατήρηση του ύπνου (εφιάλτες, νυκτερινοί τρόμοι)
• Έντονο πείσμα
• Έντονη προσκόλληση στους γονείς ή / και σε άλλες φροντιστικές φιγούρες
• Επίμονες εκδηλώσεις επιθετικότητας
• Δυσκολίες στην προσαρμογή σε πλαίσια εκτός οικογένειας, όπως στον παιδικό σταθμό και το νηπιαγωγείο

Πολλές φορές οι δυσκολίες υποχωρούν μετά από  σύντομη παρέμβαση ενός ειδικού, ο οποίος με την παροχή Συμβουλευτικής στους γονείς (ή / και στους φροντιστές) τους βοηθά να τροποποιήσουν τη γονεϊκή τους συμπεριφορά απέναντι στο παιδί. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες οι συμπεριφορές που δυσκολεύουν είναι βαθύτερα εγκαθιδρυμένες στην αναπτυσσόμενη προσωπικότητα του παιδιού και δεν υποχωρούν με τροποποιήσεις μόνο των γονέων στη διαχείρισή τους. Χρειάζεται μεθοδική, συστηματική και επίμονη ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία στο παιδί, με παράλληλη Συμβουλευτική Γονέων, ώστε οι δυσκολίες να αρθούν και να προχωρήσει η ανάπτυξη.

Η ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο και χώρο στη ζωή και των τριών εμπλεκομένων μερών: του παιδιού, των γονέων και του ψυχοθεραπευτή. Οι δυσκολίες που έχουν εγκατασταθεί στη συμπεριφορά του παιδιού αντιστέκονται στην αλλαγή ή τροποποίησή τους ακριβώς επειδή αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του. Το παιδί άλλες φορές αντιλαμβάνεται και άλλες όχι ότι υπάρχει ανάγκη έξωθεν παρέμβασης για τη συμπεριφορά του και ότι αυτή η παρέμβαση είναι βοηθητική για το ίδιο. Σε κάθε περίπτωση, ο ρόλος των γονέων είναι πολύ σημαντικός για την έναρξη και τη διατήρηση της ψυχοθεραπείας, ώστε η παρέμβαση να δώσει τους καρπούς της. Η συνεργασία των γονέων με τον ψυχοθεραπευτή αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας, με την τακτική προσέλευση του παιδιού στις συνεδρίες και τη συμμετοχή τους σε συνεδρίες Συμβουλευτικής.

Στόχος της ψυχαναλυτικής ψυχοθεραπείας είναι να βοηθήσει το παιδί, ώστε να εγκαταλείψει ή να τροποποιήσει τις συμπεριφορές που προξενούν δυσκολίες στην ανάπτυξη του και όχι «να εξαναγκάσει» το παιδί «να συμμορφωθεί» στους συνήθεις κανόνες. Μόνο υπό την παραπάνω προϋπόθεση μπορούν να πραγματοποιηθούν αλλαγές στο παιδί, οι οποίες θα χαρακτηρίζονται από σταθερότητα και διάρκεια και θα είναι σύμφωνες με την αναπτυσσόμενη προσωπικότητα του συγκεκριμένου παιδιού. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και δίνει λύσεις στις δυσκολίες του με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Ο ψυχοθεραπευτής με τους γονείς και τους φροντιστές του παιδιού καλούνται να το βοηθήσουν να ωριμάσει και να αναπτυχθεί λαμβάνοντας υπόψη τους τις ιδιαιτερότητές του, τις κλίσεις του αλλά και τα όριά του.